| Technologia | Odśrodkowe sprężarki gazowe GT/T |
|---|---|
| Wydajność | 500 do 200 000 m3/godz., 300 do 118 000 stóp3/min |
| Ciśnienie | do 80 barów, 1200 funtów/cal2 |
| Moc silnika: | do 15 000 kW, 20 000 KM |
Sprężarki odśrodkowe serii GT z wewnętrzną przekładnią zębatą i
sprężarki z napędem bezpośrednim serii T firmy Atlas Copco to
urządzenia zaprojektowane tak, aby spełniały najnowsze wymagania
odpowiednich standardów API. Każdy zespół to niestandardowa kombinacja
znormalizowanych elementów dostosowanych do wymagań określonego
projektu. Poniżej znajduje się krótka lista standardowych funkcji i
zwykłych opcji:Uszczelnienia eliminują lub zmniejszają do minimum wyciek gazu
technologicznego na zewnątrz i/lub przedostawanie się powietrza do wnętrza
korpusu sprężarki. Typ zastosowanego uszczelnienia zależy od wymagań
technologicznych.
Gdziekolwiek istnieje problem uszczelnienia, firma Atlas
Copco ma rozwiązanie.
(Szczegóły dotyczące opcjonalnych uszczelnień można znaleźć w sekcji
opcji).
Łożyska
Łożyska promieniowe. Koło zębate wysokoobrotowe z promieniowym łożyskiem z wahliwymi płytkami.
Łożyska oporowe. Kombinowane łożyska promieniowo-osiowe
po stronie niskich obrotów.
Konstrukcja chłodnicy gazu
| Sprężarki odśrodkowe serii GT i
T |
|---|
|
Sprężarki odśrodkowe serii GT z wewnętrzną przekładnią zębatą i sprężarki z napędem bezpośrednim serii T firmy Atlas Copco to urządzenia zaprojektowane tak, aby spełniały najnowsze wymagania odpowiednich standardów API. Każdy zespół to niestandardowa kombinacja znormalizowanych elementów dostosowanych do wymagań określonego projektu. Poniżej znajduje się krótka lista standardowych funkcji i zwykłych opcji: |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Elementy sterowania
Ponieważ każda sprężarka stanowi integralną część instalacji, sprężarki serii GT są oferowane z następującymi opcjami sterowania wydajnością, co może pomóc w przystosowaniu sprężarki do zmieniających się warunków technologicznych (tzn. objętości i ciśnienia tłoczenia), aby zapewnić maksymalną sprawność i elastyczność.
Zawór dławiący zamontowany na rurociągu wlotu zapewnia sterowanie wydajnością przez regulowanie ciśnienia wlotu i tłoczenia, aby spełnić wymagania technologiczne. Tę metodę stosuje się przy wysokim ciśnieniu wlotu i wtedy, gdy sprawność przy częściowym obciążeniu nie ma większego znaczenia.
Nastawne łopatki kierujące wlotu zapewniają duży zakres roboczy i doskonałą wydajność przy częściowym obciążeniu. Tę opcję zaleca się dla zastosowań przy stosunku ciśnień od średniego do wysokiego i wówczas, gdy można oczekiwać znacznych zmian ciśnienia zapotrzebowania jako funkcji przepływu. Łopatki kierujące wlotu mogą być zainstalowane tylko na pierwszym stopniu lub na wszystkich stopniach.
Nastawne łopatki dyfuzora zapewniają doskonały zakres sterowania zarówno w
pojedynczych, jak i wielostopniowych zastosowaniach. Tę opcję zaleca się do
sterowania ze stałym stosunkiem ciśnień i dla wysokich liczb Macha. Zalety —
szeroki zakres regulacji z mniejszą zmiennością sprawności.
Nastawne łopatki kierujące wlotu połączone z nastawnymi łopatkami dyfuzora zaleca się przy zastosowaniach o względnie stałym stosunku ciśnień, dla szerokiego zakresu roboczego i dużego stopnia zmian temperatury wlotu. Jest to dobry wybór dla eksploatacji niezgodnej z warunkami projektowymi w wąskim zakresie sterowania. Jednoczesne sterowanie łopatkami kierującymi wlotu i łopatkami dyfuzora tłoczenia (na wszystkich stopniach) zapewnia maksymalną elastyczności sterowania przy minimalnym zużyciu energii. Można również rozważyć połączenie nastawnych łopatek dyfuzora lub łopatek kierujących wlotu ze sterowaniem obrotami.
Sterowanie obrotami przy korzystaniu z napędów bezstopniowych (silniki elektryczne, silniki benzynowe lub wysokoprężne bądź turbiny parowe). Ten sposób sterowania zaleca się wówczas, gdy charakterystyka instalacji wymaga zmniejszania objętości i stosunku ciśnień. Zalety — mniejsze zmiany sprawności.
Sterowanie i zabezpieczenie przed niestateczną pracą (pompaż)
Jeśli
wymagania przepływu są poniżej granicy niestabilnej pracy sprężarki, musi być
zastosowany zawór wydmuchowy lub obejście. W standardowym systemie część
sprężanego gazu jest chłodzona i podawana ponownie do wlotu sprężarki, aby
zwiększyć objętość wlotu ponad granicę niestabilnej pracy. W niektórych
zastosowaniach do zabezpieczenia sprężarki może wystarczyć system zabezpieczenia
przed pompażem przez wyłączenie pracy silnika.
Wstępnie zaprojektowane układy
Opcje uszczelnień sprężarek
GT
Dynamiczne, suche uszczelnienia gazowe można stosować zamiast
uszczelnień smarowanych olejem, aby zmniejszyć do minimum przecieki w czasie
pracy i uzyskać prawie doskonałą szczelność po wyłączeniu. Suche uszczelnienie
gazowe można stosować w układach pojedynczych, posobnych i podwójnych. Jest
zalecane wtedy, gdy przeciek może być niebezpieczny i/lub kosztowny.
Uszczelnienia labiryntowe stosuje się wówczas, gdy można
tolerować wyciek gazu technologicznego do atmosfery. Ilość labiryntów i luzy
określa się w zależności od zastosowania. Labirynty można łączyć z wieloma
komorami, aby umożliwić wtrysk gazu buforowego w celu uzyskania lepszego
uszczelnienia. Łatwe do wymiany tuleje labiryntowe są wykonane z lekkiego
metalu, mosiądzu lub innego materiału odpornego na korozję.
Uszczelnienia smarowane olejem w układzie pojedynczym lub
podwójnym są stosowane przy gazach korozyjnych, toksycznych lub palnych, gdy nie
można tolerować strat gazu i przecieków gazu przez uszczelnienie. Olej
uszczelnienia może być podawany z systemu oleju smarnego lub z oddzielnego
systemu oleju dla uszczelnienia.
Do pracy z tlenem stosuje się 5-szczelinowe uszczelnienia labiryntowe z tulejami wału wykonanymi z brązu lub inkonelu i stalowymi wkładkami z babitową lub srebrną powłoką oraz kompatybilny gaz buforowy.
W czasie pracy czysty tlen jest odpowietrzany z pierwszej
komory do wlotu sprężarki. Gaz buforowy i mała ilość tlenu są odpowietrzane z
drugiej komory do miejsca spalania. Gaz buforowy wprowadzany jest do komory
trzeciej, a czwarta komora odprowadza gaz buforowy albo do miejsca spalania,
albo do atmosfery. Ostatnia komora jest tylko otworem atmosferycznym. Komory
pierwsza i czwarta są sterowane przełącznikami różnicowymi ciśnienia, aby
zapewnić przepływ przez uszczelnienie we właściwym kierunku.
Zastosowania
Pięciostopniowa sprężarka serii GT zainstalowana w zakładach chemicznych w
USA do sprężania 26 136 m3/h (43 124 acfm) CO przy ciśnieniu tłoczenia 8,1 bara
(119 funtów/cal2). Napęd stanowi silnik elektryczny o mocy 4000 kW.
Jednostopniowa odśrodkowa sprężarka powietrza serii GT w oczyszczalni ścieków
w Kuwejcie. Osiem podobnych sprężarek, każda ze sterowaniem wydajnością
zapewnionym przez nastawne łopatki kierujące wlotu i nastawne łopatki dyfuzora,
pracuje we wspólnym systemie sekwencyjnym sterowania eksploatacyjnego
zakładów.
Każda sprężarka jest napędzana silnikiem elektrycznym o mocy 2240
kW i spręża 100 000 m3/h (165 000 acfm).
Dwustopniowa sprężarka serii GT zainstalowana w Wielkiej Brytanii w
elektrowni o mocy 1750 MW do sprężania 1438 m3/h (2387 acfm) gazu ziemnego od 20
do 40 barów (294 to 588 funtów/cal2).
Jednostopniowa sprężarka serii T z bezpośrednim napędem silnikiem
elektrycznym o mocy 700 kW przy 3000 obr/min. Sprężarka, której ciśnienie
tłoczenia wynosi 15,6 bara (226 funtów/cal2), jest wykorzystywana w zakładach
przetwórczych propylenu w Belgii.
Sześciostopniowa sprężarka azotu serii GT zainstalowana w zakładach rektyfikacji powietrza w USA. Ciśnienie tłoczenia wynosi 43 bary (632 funtów/cal2). Napęd stanowi silnik elektryczny o mocy 8200 kW.